HARRY MARKUSSE

Harry Markusse is een geboren kunstenaar. Het vak zit in zijn genen maar dat heeft hij zelf moeten ontdekken. Ontdekken is inmiddels een centraal thema geworden in zijn werk. Harry maakt abstract schilderwerk. Hij heeft geëxposeerd bij Lloyd Hotel en maakt op 9 september een blijvende muurschildering in kamer 610. Harry Markusse is 29 en vertelt met een jongensachtig enthousiasme over het pad dat hij bewandelt heeft tijdens koffie op maandagochtend.

‘Toen ik begon aan de kunstacademie Minerva in Groningen wist ik helemaal niet wat kunst was. Ik had geen idee wat installaties waren of wat een compositie betekende. Ik snapte ook niet dat je abstract werk kon maken. Ik groeide op in Rotterdam en maakte veel graffiti’s. Op mijn 18de stopte ik daarmee en vrij snel daarna begon ik met schilderen. Toen ik na een half jaar erachter kwam dat de studie die ik toen deed niks vond, leek de kunstacademie me een goed idee. Voor de toelating van de kunstacademie moet je een portfolio inleveren met werk en schetsboeken van de afgelopen 6 jaar. Ik had om eerlijk te zijn nog nooit echt getekend en met schilderen was ik net begonnen. Daarom heb ik in een half jaar tijd een aantal schetsboeken vol getekend en veel werk gemaakt.  Tijdens de toelating deed ik net alsof het werk dat ik in het afgelopen half jaar gemaakt had werk was van de afgelopen 6 jaar. ’ Hij werd toegelaten in 2009.

Tijdens de academie kreeg Harry alle ruimte om zichzelf uit te vinden. ‘In het eerste jaar werd me helder hoe breed kunst is en wat allemaal mag en kan.’ Tijdens de eerste lessen in grafiek en zeefdruk werd Harry ermee geconfronteerd dat hij niet kon tekenen. Zijn medestudenten maakte verfijnde etsen. Hij kwam niet verder dan een paar abstracte lijnen op het ijzeren plaatje. Hij verdiepte hij zich in de techniek van het drukken. ‘Zeven lessen lang was ik alleen maar aan het drukken. Ik gebruikte allerlei kleuren. Ik denk dat ik wel 300 prints heb gemaakt.’ Tijdens het maken van deze opdracht werd hem duidelijk waar het om ging. ‘Het creatieve proces is van belang. Ik experimenteer nog altijd met zeefdruk en grafiek.’

Harry noemt zichzelf een laatbloeier op de academie. ‘Pas in het derde jaar ben ik gaan schilderen’. Zijn afstudeerproject werd slecht beoordeeld. Het bracht hem aan het twijfelen. Tijdens de diploma uitreiking werden ook schoolprijzen uitgereikt. Hij verwachtte er niks van en ging met zijn moeder uit lunchen. Zijn medestudenten belde hem, hij was genomineerd. Even later stond hij als geselecteerde voor een tentoonstelling in museum Belvédère  met een bos bloemen op het podium. Een Groningse verzamelaar kocht al zijn werk. Toen hij op de terugweg was naar Rotterdam belde een galeriehouder in Amsterdam, met de vraag of hij onderdeel wilde zijn van The Best of Graduates, een expositie met 15 geselecteerde aanstormende talenten. Vanaf dat moment werd Amsterdam zijn thuishaven.

Zijn werkproces is als een ontdekkingstocht. Hij begint met het uitzetten van lijnen op het doek, daarvoor gebruikt Harry tape. Vervolgens schildert hij over de tape heen. ‘Het is ambachtelijk werk. Het gaat om herhaling en dynamiek, maar ik wil het ook schilderachtig houden. In de verf zit mijn handtekening verwerkt.’ Zijn schilderijen zijn abstract, ritmisch en kleurrijk. Het gaat een relatie aan met de ruimte. ‘Ik schilder niet vanuit een bepaalde gedachte. Ik weet soms niet waarom iets goed of fout is. Ik wil de toeschouwer de vrijheid geven om het werk te interpreteren.’

Wanneer er iets mis gaat geeft dat soms een opening. Het betekent niet dat het lelijk is, maar soms wringen er stukken. ‘Zo’n 70 à  80 procent van wat ik maak gooi ik weg. Alle interessante stukken knip ik uit, mijn atelier ligt vol met stapels uitknipsels die ik soms gebruik voor nieuw werk.’

In het voorjaar van 2019 exposeerde Harry in het Lloyd Hotel. ‘De werken die in het restaurant hingen waren 2,40 meter hoog. In mijn atelier was dat een groot obstakel, maar toen het eenmaal hing was het in proportie. De impact in de ruimte is mooi om te zien.’ De expositie bij Lloyd Hotel was een ongedwongen manier om werk te tonen. Een verzamelaar kocht werk van Harry en één van de verticale werken hangt nu in het trappenhuis van een woning in Rotterdam.

Op 9 september maakt Harry een muurschildering in kamer 610. ‘Het Lloyd Hotel vind ik een mooie plek om iets aan toe te voegen. Meerdere kunstenaars hebben dat gedaan en het is bijzonder om daar onderdeel van te zijn. Bovendien geeft het de gast een extra dimensie aan de ervaring van de kamer.’ Voordat Harry aan de slag gaat fietst hij nog een keer langs om de kleuren te bepalen. De kleur is namelijk het enige dat vast staat voordat hij begint aan een muurschildering. De compositie ontdekt en maakt hij ter plekke.

Boek een verblijf in de 2* kamer 610 vanaf 10 september (vergeet niet in de notities te vermelden dat je graag in deze specifieke kamer wenst te slapen). Of kom kijken terwijl Harry aan het werk is op 9 september tussen 9:30 en 17:00 uur.

 

BAS KOSTERS XXX LLOYD

Bas Kosters heeft een cheeky kamer voor Lloyd Hotel ontworpen. Op zoek naar een nieuw Lloyd avontuur? Je kunt vanaf 10 mei een verblijf in deze comfort kamer boeken. Wij vragen hiervoor een reserveringstoeslag van € 35,- (onder voorbehoud van beschikbaarheid).

Het is humorvol, kleurrijk, vrolijk en rebels. Een hotelkamer ingericht door Bas, dat kan niet anders dan een beleving worden!

De Bas Kosters kamer trakteert op een visuele en tactiele beleving. “Horny greetings from Amsterdam” is het startpunt voor Sexxxazine, de textiele seksueel getinte tijdschriften die speciaal voor de kamer gemaakt zijn. De ruimte wordt omarmd door vintage stoffen die een huiselijk en nostalgisch gevoel geven en tegelijk een vreemd contrast bieden met de Sexxxazine pagina’s.

Opening Bas Kosters room at Lloyd Hotel Amsterdam © Dennis Bouman

NYNKE KOSTER

Tik Nynke Koster in op Google en het levert je een serie foto’s van bekende gebouwen volledig ingesmeerd met een fel gekleurd goedje. Nynke heeft haar eigen technieken ontwikkeld om architectonische details tot objecten te transformeren. Met een speciaal rubber maakt zij afgietsels van gebouwen. Zo maakte ze voor Lloyd Hotel beddenhoofden en nachtkastjes. Op de dag dat haar werk in enkele hotelkamers geplaatst wordt vertelt ze tijdens de lunch in Lloyd Restaurant graag meer. Zij bestelt tomatensoep, ik neem de bietensalade.

Liefde voor meubels

Toen ze aan de opleiding Interieurarchitectuur en Meubelontwerpen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag begon merkte ze al gauw dat ze zich daar maar al te goed thuis voelde. ‘Ik heb een grote liefde voor meubels. Ondanks dat ik wist dat ik geen meubels wilde maken koos ik voor de richting Meubelontwerpen. Meubels zijn objecten die bijdragen aan de schoonheid van de omgeving.’

Wijzend naar een stoel in het Lloyd Restaurant; ‘Een stoel in de openbare ruimte is iets dat heel herkenbaar is, iets dat iedereen begrijpt. Ik stel mezelf de vraag; waar ligt de grens van het meubel? Wanneer wordt het kunst? Wat is eigenlijk een stoel? Vooral wanneer je hem niet gebruikt. Denk aan Joseph Kosuth en zijn werk “One and Three Chairs” waarin hij op 3 manieren een stoel toont: een afbeelding van een stoel, een daadwerkelijke stoel en een omschrijving van een stoel. Welke van de drie is nu het meest stoel? Door stil te staan bij objecten in de ruimte krijgen ze een bijzondere waarde. Met mijn afgietsels in rubber leg ik ook de focus op dingen waar we vaak niet bij stilstaan.’

Nynke maakt haar werk van rubber. Een materiaal dat we niet vaak zien in meubels. ‘Tijdens mijn studie deed ik een project rondom identiteit en zocht een materiaal waarmee ik iets binnenstebuiten kon keren. Van siliconen kwam ik uiteindelijk bij rubber uit. Het materiaal heeft een bijzondere tactiliteit. Kijkend naar mijn objecten kan je niet direct inschatten hoe zwaar of stevig het is. Vaak zijn mensen verbaasd wanneer ze het rubber voelen en merken dat het zacht en warm is.’

Identiteit in schoonheid

Momenteel werkt Nynke vooral in opdracht maar ze zit boordevol plannen voor eigen werk. ‘Mijn ideeën blijven constant stromen, onder de douche, op de fiets en op reis kom ik tot veel nieuwe gedachtes. In de toekomst wil ik mij meer gaan richten op de ontwikkeling van het hedendaagse ornament. Wanneer ik plekken bezoek als Havana valt me op dat de Cubaanse identiteit zich vooral richt op de sigaren, rum en oldtimers. De verhalen van de gevels reflecteren de geschiedenis van Catalaanse invloeden in de hoofdstad. Wanneer ik daar door de stad loop vraag ik me af waarom er geen Cubaans ornament bestaat en hoe deze eruit zou moeten zien. Hetzelfde vroeg ik mij af in Addis Ababa waar Chinezen voor miljarden investeren in infrastructuur maar waar de Ethiopische identiteit verloren gaat. Ik denk vooral dat op dat soort plekken mijn toekomstige werk iets kan toevoegen. Niet alleen in het straatbeeld maar vooral voor het gevoel van mensen die in dat soort steden wonen. Wanneer wij over de grachtengordel in Amsterdam fietsen grijpt de schoonheid van die plek ons en zijn we trots waar we wonen, dat gun ik ook andere mensen en steden op de wereld.’

Elke kamer in Lloyd Hotel is anders. Wil je in een heuse Nynke Koster kamer slapen? Boek dan kamer 401 (3*), 524 (4*), 602 of 607 (5*)!