HARRY MARKUSSE

Harry Markusse is a born artist. Art is in his genes, but he had to discover this for himself. Discovery has now become a central theme in his work. Harry makes abstract paintings. He has exhibited at the Lloyd Hotel and will be making a permanent mural in room 610 on the 9th of September. During coffee on a Monday morning, Harry Markusse (29 years old) exudes boyish enthusiasm as he talks about his art and the road he has taken to get there.

‘When I started at the art academy Minerva in Groningen I didn’t know what art was. I had no idea what installations were or what a composition meant. I also didn’t understand that you could make abstract work. I grew up in Rotterdam and did a lot of graffiti. At the age of 18 I stopped with the graffiti and soon after I started painting. To get into the art academy, you have to submit a portfolio of work and sketchbooks showing the last 6 years of your work. To be honest, I had never really drawn anything I had just started painting. So I spent the next 6 months filling sketchbooks with tons of drawings. During the admission I pretended that the work I had made in the past six months in those sketchbooks had taken me 6 years.’ Harry was admitted to the Art Academy in 2009.

During his time at the academy, Harry was given every opportunity to invent himself. ‘In the first year it became clear how divers art is and what the possibilities are.’ During the first classes in graphics and screen printing, Harry was confronted with the fact that he was unable to draw. His fellow students made refined etchings. He didn’t get any further than a few abstract lines on the iron plate. So he immersed himself in the technique of printing. ‘For seven lessons I was only printing. I used all kinds of colours. I think I made about 300 prints.’ This assignment showed me what print art was about. ‘The creative process is important. I’m still experimenting with screen printing and graphics.’

Harry calls himself a late-bloomer at the academy. ‘I only started painting in my third year.’ His graduation project was poorly graded. It made him doubt himself. During the graduation ceremony, school prizes were also awarded. He didn’t expect anything and went out to lunch with his mother. During lunch his fellow students phoned him, he was nominated. Soon he was standing on stage as a nominated exhibitor for the Museum Belvédère, holding a bunch of flowers. A collector from Groningen bought all his work. On his way back to Rotterdam, a gallery owner in Amsterdam called to ask if he wanted to be part of The Best of Graduates, an exhibition with 15 selected up-and-coming talents. From that moment on, Amsterdam became his home base.

His work process is like a voyage of discovery. He starts by drawing lines on canvas, for which Harry uses tape. Then he paints over the tape. ‘It’s about repetition and dynamics, but I also want to keep it picturesque. My signature is incorporated in the paint.’ His paintings are abstract, rhythmic and colourful. It starts a relationship with his surroundings. ‘I don’t star paint with a fixed idea. Sometimes I don’t know why something is right or wrong. I want to give the viewer the freedom to interpret the work.’

When something goes wrong it sometimes offers a new perspective. ‘I throw away about 70 to 80 percent of what I make. Of the discarded works I cut out all the interesting pieces, my studio is full of piles of clippings that I sometimes use for new work.’

In the spring of 2019 Harry exhibited at the Lloyd Hotel. The works hanging in the restaurant were 2.40 metres high. ‘In my studio they were a big obstacle, but once in Lloyd Hotel it was clear they were the right size. It is great to see their impact on the space.’ The exhibition at Lloyd Hotel was an informal way to show work. A collector bought Harry’s work and one of the vertical works is now hanging in the stairwell of a house in Rotterdam.

On the 9th of September Harry will make a mural in room 610: ‘I think Lloyd Hotel is a nice place to add art to. Several artists have done so and it is special to be part that group. Moreover, it gives an extra dimension to the guest experience.’ Before Harry starts his piece at Lloyd Hotel he comes by to determine the colours. The colour is the only certain thing before he starts a mural. The composition will be determined on the spot.

Curious? Book 2 star room 610. Or come and have a look while Harry is at work on September 9th between 10am and 5pm.

 

HARRY MARKUSSE

Harry Markusse is een geboren kunstenaar. Het vak zit in zijn genen maar dat heeft hij zelf moeten ontdekken. Ontdekken is inmiddels een centraal thema geworden in zijn werk. Harry maakt abstract schilderwerk. Hij heeft geëxposeerd bij Lloyd Hotel en maakt op 9 september een blijvende muurschildering in kamer 610. Harry Markusse is 29 en vertelt met een jongensachtig enthousiasme over het pad dat hij bewandelt heeft tijdens koffie op maandagochtend.

‘Toen ik begon aan de kunstacademie Minerva in Groningen wist ik helemaal niet wat kunst was. Ik had geen idee wat installaties waren of wat een compositie betekende. Ik snapte ook niet dat je abstract werk kon maken. Ik groeide op in Rotterdam en maakte veel graffiti’s. Op mijn 18de stopte ik daarmee en vrij snel daarna begon ik met schilderen. Toen ik na een half jaar erachter kwam dat de studie die ik toen deed niks vond, leek de kunstacademie me een goed idee. Voor de toelating van de kunstacademie moet je een portfolio inleveren met werk en schetsboeken van de afgelopen 6 jaar. Ik had om eerlijk te zijn nog nooit echt getekend en met schilderen was ik net begonnen. Daarom heb ik in een half jaar tijd een aantal schetsboeken vol getekend en veel werk gemaakt.  Tijdens de toelating deed ik net alsof het werk dat ik in het afgelopen half jaar gemaakt had werk was van de afgelopen 6 jaar. ’ Hij werd toegelaten in 2009.

Tijdens de academie kreeg Harry alle ruimte om zichzelf uit te vinden. ‘In het eerste jaar werd me helder hoe breed kunst is en wat allemaal mag en kan.’ Tijdens de eerste lessen in grafiek en zeefdruk werd Harry ermee geconfronteerd dat hij niet kon tekenen. Zijn medestudenten maakte verfijnde etsen. Hij kwam niet verder dan een paar abstracte lijnen op het ijzeren plaatje. Hij verdiepte hij zich in de techniek van het drukken. ‘Zeven lessen lang was ik alleen maar aan het drukken. Ik gebruikte allerlei kleuren. Ik denk dat ik wel 300 prints heb gemaakt.’ Tijdens het maken van deze opdracht werd hem duidelijk waar het om ging. ‘Het creatieve proces is van belang. Ik experimenteer nog altijd met zeefdruk en grafiek.’

Harry noemt zichzelf een laatbloeier op de academie. ‘Pas in het derde jaar ben ik gaan schilderen’. Zijn afstudeerproject werd slecht beoordeeld. Het bracht hem aan het twijfelen. Tijdens de diploma uitreiking werden ook schoolprijzen uitgereikt. Hij verwachtte er niks van en ging met zijn moeder uit lunchen. Zijn medestudenten belde hem, hij was genomineerd. Even later stond hij als geselecteerde voor een tentoonstelling in museum Belvédère  met een bos bloemen op het podium. Een Groningse verzamelaar kocht al zijn werk. Toen hij op de terugweg was naar Rotterdam belde een galeriehouder in Amsterdam, met de vraag of hij onderdeel wilde zijn van The Best of Graduates, een expositie met 15 geselecteerde aanstormende talenten. Vanaf dat moment werd Amsterdam zijn thuishaven.

Zijn werkproces is als een ontdekkingstocht. Hij begint met het uitzetten van lijnen op het doek, daarvoor gebruikt Harry tape. Vervolgens schildert hij over de tape heen. ‘Het is ambachtelijk werk. Het gaat om herhaling en dynamiek, maar ik wil het ook schilderachtig houden. In de verf zit mijn handtekening verwerkt.’ Zijn schilderijen zijn abstract, ritmisch en kleurrijk. Het gaat een relatie aan met de ruimte. ‘Ik schilder niet vanuit een bepaalde gedachte. Ik weet soms niet waarom iets goed of fout is. Ik wil de toeschouwer de vrijheid geven om het werk te interpreteren.’

Wanneer er iets mis gaat geeft dat soms een opening. Het betekent niet dat het lelijk is, maar soms wringen er stukken. ‘Zo’n 70 à  80 procent van wat ik maak gooi ik weg. Alle interessante stukken knip ik uit, mijn atelier ligt vol met stapels uitknipsels die ik soms gebruik voor nieuw werk.’

In het voorjaar van 2019 exposeerde Harry in het Lloyd Hotel. ‘De werken die in het restaurant hingen waren 2,40 meter hoog. In mijn atelier was dat een groot obstakel, maar toen het eenmaal hing was het in proportie. De impact in de ruimte is mooi om te zien.’ De expositie bij Lloyd Hotel was een ongedwongen manier om werk te tonen. Een verzamelaar kocht werk van Harry en één van de verticale werken hangt nu in het trappenhuis van een woning in Rotterdam.

Op 9 september maakt Harry een muurschildering in kamer 610. ‘Het Lloyd Hotel vind ik een mooie plek om iets aan toe te voegen. Meerdere kunstenaars hebben dat gedaan en het is bijzonder om daar onderdeel van te zijn. Bovendien geeft het de gast een extra dimensie aan de ervaring van de kamer.’ Voordat Harry aan de slag gaat fietst hij nog een keer langs om de kleuren te bepalen. De kleur is namelijk het enige dat vast staat voordat hij begint aan een muurschildering. De compositie ontdekt en maakt hij ter plekke.

Boek een verblijf in de 2* kamer 610 vanaf 10 september (vergeet niet in de notities te vermelden dat je graag in deze specifieke kamer wenst te slapen). Of kom kijken terwijl Harry aan het werk is op 9 september tussen 9:30 en 17:00 uur.